Geri Verilen Kız | Kalbime dokunan bir okuma

-
Resim
    Geri Verilen Kız – Donatella Di Pietrantonio 📚 Bazı kitaplar bitince hemen kapanıp rafa kalkmıyor, bir süre insanın içinde kalıyor… Geri Verilen Kız benim için tam olarak öyle bir kitap oldu. Daha ilk sayfalardan itibaren beni içine çeken bir hikâyeydi. En çok da o ait olamama hissi çok geçti bana. Bir yere ait hissetmeye çalışmak, sevilmek istesen de kendini hep biraz yabancı hissetmek… Kitap boyunca bu duygu çok güçlüydü. Annelik, kardeşlik, aile bağları ve insanın kendini arama hali çok güzel işlenmişti. Ama bunu öyle abartılı ya da zorlayıcı bir şekilde değil, çok sade ve doğal bir anlatımla veriyor. Zaten bence kitabın en etkileyici yanı da bu. Cümleler çok süslü değil ama hissettirdiği şeyler gerçekten güçlü. Okurken bazı yerlerde karaktere çok üzüldüm, bazı yerlerde de içindeki kırgınlığı çok net hissettim. “İki yaşayan annesi olan bir yetimdim.” Bazen sadece ne yaşadığını değil, ne hissettiğini de okuyormuş gibi oldum. Bu yüzden kitap bana daha d...
Yorum Gönder

Moda ile Tüketimin Akıl Almaz Birlikteliği

-

 



İnsanların hayatta kalabilmek için karşılamaları gereken belirli zorunlu ihtiyaçları vardır. Bunlar barınma, savunma, giyinme, yemek, solunum gibi temel ihtiyaçlardır. Bunların yanında kültürel ve sosyal ihtiyaçları da vardır. İnsan ihtiyaçları sonsuzdur ve insanlar bu ihtiyaçlarını tatmin etmek isterler. Tatmin sonucunda bireylerin ihtiyaçları çeşitlenir. Bu çeşitlilik zevklerine, tercihlerine, modaya ve zamana göre değişiklik gösterir.

Tüketim, insanların ihtiyaçları doğrultusunda olmaktadır. Zorunlu olarak ve keyfi olarak gerçekleştirilmektedir. Bilinçli tüketim ise tüketimin gerekli ve yeterli bir şekilde yapılması anlamına gelmekle beraber, tüketim mallarının nasıl, ne zaman ve nerede tüketileceğinin bilinmesi anlamına gelmektedir.

Tüketim kültürü gerçek ihtiyaçlar ile sahte ihtiyaçlar arasındaki ayrımın yok olduğu bir kültürdür. Günümüzde istek ve ihtiyaç o kadar iç içe geçmiş ki çoğu zaman aynı anlamı taşıyormuş gibi algılanmaktadır. Aslında ikisi de birbirinden çok ayrı anlamlara sahip kavramlar. İhtiyaçlar nesneldir ve zorunlu olarak karşılanması gerekir. İstek ise kişiseldir ve tercihlere göre şekillenir. Tüketim kültürüne göre herkes özgürce tüketmelidir. Bireyleri zorlayıcı bir kültürdür. Hiç ihtiyacımız olmayan bir şeyi sanki ihtiyacımız varmış gibi algılamamıza neden olur. Yani lüksü bir ihtiyaçmış gibi önümüze koymaktadır.

Tüketim daha çok moda üzerinde şekillenmektedir. Ve tüketim kültürü moda üzerinden incelendiğinde daha açıklayıcı olur. Çünkü moda bizlere bir şeyleri tüketmeye zorlamaktadır. Sanki ihtiyacımız varmış gibi satın alma isteği doğurur. İnsanlar sahip olmak istedikleri şeyleri kapitalizmin oyunlarına kanarak sahip olmak için kendilerini zorlamaktadırlar. Ama bu durum insanlar için tercih meselesi olarak değil sanki bir zorunlulukmuş gibi görünür.


Hatta kendilerini sırf modern görünmek için pahalı kıyafetler giyip, pahalı mekanlarda takılmak zorunluluğu içinde hissetmektedirler. Bu yüzden ülkemizde alışveriş mekanları, mağazaları, lüks restoranlar, lüks kahveciler çeşitlenmekte ve hızla yayılım göstermektedir. Kahveciler nesil nesil biraz daha modernleşerek lüksleşmektedir. Modernlik algısı artık lüks tüketim gibi görünmektedir.




Tüketmek insan doğasında var olan ve sürekli daha farklı ihtiyaçları doyurmak için var olan bir kavramdır. İnsanların doyumsuzluğundan kaynaklı olarak artık kendilerini doyurana kadar tüketmeye devam edeceklerdir. Ve bu durumda kazanan kapitalist tüketim olacaktır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yalnızlık Korkusu: Sessizliğin İçindeki Çığlık

-
Yalnızlık… Kelimelere döküldüğünde sade gibi duran ama içten içe ruhumuzu kemiren bir duygu. Bazen bir kalabalığın ortasında bile hissedilir. Yanımızda insanlar varken bile içimizi saran o boşluk hissi… Yalnız kalmaktan korkarız çünkü kendi iç sesimizle baş başa kalmak, bastırdığımız duygularla yüzleşmek zor gelir. Yalnızlık korkusu çoğu zaman, terk edilme endişesiyle, sevilmeyeceğimize dair derin bir inançla örülür. Birileri olmazsa eksik kalacağımıza inanırız. Bu yüzden bir şeyler yanlış gittiğinde değil; kimseyle konuşmadığımız bir akşamda, telefonumuz suskun kaldığında, içimize ansızın bir hüzün çöker. “Acaba unuttular mı beni?”, “Kimse gerçekten beni merak etmiyor mu?” diye sormaya başlarız. Ama gerçek şu ki, yalnız kalmak ile yalnız hissetmek farklıdır. Bazen yalnız kalmak, kendini duymak için gereklidir. Çünkü sürekli birileriyle olmak, bazen kendi sesimizi bastırır. Oysa içimizde anlatılmayı bekleyen hikâyeler vardır. Kendiyle kalabilen insan, en derin bağları kurabilir — önce ...
Devamı

✍️ Kendinle Barışmanın Psikolojisi

-
Hayatta birçok insanla barışık olmak istiyoruz. Annemizle, eşimizle, arkadaşlarımızla… Ama en çok görmezden geldiğimiz bir barış var: Kendimizle. Kendini sevmek, her zaman “kendini beğenmek” demek değildir. Kendinle barışmak, geçmişinle kavga etmemek, hatalarınla yaşamayı öğrenmek ve eksik yanlarını kabul etmekle başlar. Çünkü gerçek huzur, dışarıdan değil, içeriden gelir. 🍂 Neden Kendimizle Savaş Halindeyiz? Geçmişte yaptığımız hataları unutamıyoruz. Toplumun bizden beklediklerini kendimize dayatıyoruz. Başarıyı, kusursuzluğu ya da onaylanmayı kendimize şart koşuyoruz. Ama aslında… Mükemmel olmadan da değerliyiz. Sevilmeden önce kendimizi sevmemiz gerekiyor. 🧠 Psikolojide Kendini Kabullenme Nedir? Psikolojide buna “öz-şefkat” deniyor. Yani; acı çektiğin zamanlarda kendine anlayış göstermek. Suçlamak yerine, “Ben de insanım” diyebilmek. Bunu başardığında, zihnin savunmayı bırakıyor, kalbin yumuşuyor. Kendine en çok ihtiyacın olduğu an, kendine en çok kızdığın...
Devamı

Kusursuzluğu Aramak

-
Resim
"Mükemmeli aramaya devam edersen, gerçek olan yanından geçip gidecektir". David Burns      İnsanlar hayatları boyunca bazı şeylerde başarılı olmak ister. Onaylanmak ister.  Bu yazıyı yazmamamın sebebi kendim ile ilgili fark ettiğim bir özelliğimin beni çok zorladığını görmek. Annem anlatırdı çocukluğumda her zaman yaptığım şeyin en iyisi olmasını isteyen, herkesin beğenmesini isteyen, tebrik etmesini, takdir görmeyi isteyen, başarısız olduğum durumlarda ağlayan, bunu yediremeyen, asla tatmin olmayan, başarılarımın aksine başarısızlıklarıma odaklanan bir çocukmuşum.      Ve şimdi ise durup kendime baktığımda bir şeylerin değişmediğini fark ettim. Belki de her şeyi  başarmak istemek güzel bir şey gibi görünebilir ama bu durumun beni olumsuz etkilediğini fark ettim. Çünkü bu kusursuz olma ihtiyacı vaktimden çaldı, her zaman en iyisini yapmaya çalışırken fazlasıyla yordu ve başarılarımın sonucunda kendimi değersiz ve yetersiz hissettirdi. Ve bu kadar ...
Devamı