Geri Verilen Kız | Kalbime dokunan bir okuma

-
Resim
    Geri Verilen Kız – Donatella Di Pietrantonio 📚 Bazı kitaplar bitince hemen kapanıp rafa kalkmıyor, bir süre insanın içinde kalıyor… Geri Verilen Kız benim için tam olarak öyle bir kitap oldu. Daha ilk sayfalardan itibaren beni içine çeken bir hikâyeydi. En çok da o ait olamama hissi çok geçti bana. Bir yere ait hissetmeye çalışmak, sevilmek istesen de kendini hep biraz yabancı hissetmek… Kitap boyunca bu duygu çok güçlüydü. Annelik, kardeşlik, aile bağları ve insanın kendini arama hali çok güzel işlenmişti. Ama bunu öyle abartılı ya da zorlayıcı bir şekilde değil, çok sade ve doğal bir anlatımla veriyor. Zaten bence kitabın en etkileyici yanı da bu. Cümleler çok süslü değil ama hissettirdiği şeyler gerçekten güçlü. Okurken bazı yerlerde karaktere çok üzüldüm, bazı yerlerde de içindeki kırgınlığı çok net hissettim. “İki yaşayan annesi olan bir yetimdim.” Bazen sadece ne yaşadığını değil, ne hissettiğini de okuyormuş gibi oldum. Bu yüzden kitap bana daha d...
Yorum Gönder

Duygu mu? Mantık mı?

-

 


    Bazılarımız ilişki yaşarken çoğu zaman duygularını ön planda tutuyor, bazılarımız ise mantığını kullanıyor.  Peki her zaman ikisi arasında bir seçim yapmak zorunda mıyız? 


    Kimi insan alacağı en doğru kararı mantığını kullanarak ulaşabileceğini düşünür. Fakat duyguların bir kenara itildiği ve yalnızca beyni devreye girdiği bir durumda her zaman en doğru kararın verilebileceğini düşünmek çokta doğru değildir. Aynı şekilde sadece duygular ile hareket etmekte etkili bir yöntem olmayacaktır. Yapılması gereken en doğru şey hem mantığın hem de duyguların birlikte kullanılmasıdır.  Mantığınızın duygularınızla, duygularınızın mantığınızla uyumlu hareket etmesi önemlidir. 


    Genellikle insanlar her şeyin mantıkla çözülebileceğini zanneder. Duygularının esiri olmadıkları için bununla övünürler. Aslında bu doğru değildir. Çünkü her insanın hayattan öğrendiği, tecrübe edindiği şeyler birbirinden farklıdır. Kimi insan duyguların önemli olduğunu söylerken, kimi insan mantığın daha önemli olduğunu söyler. ikisini dengede tutabildiği sürece hayat sizin için daha kolay olacaktır. 


  Duygusuz alınan kararlar her zaman iyi sonuçlar vermez. Seçimlerde bulunurken, kararlar alırken iç sesinizi bastırmayın. Her ne kadar mantıklı kararlar almak önemliyse duygularınızı arka planda tutmayın. Çünkü bir insan için her iki durumda gereklidir. Önemli olan iki durumu da düşünerek kararlar vermek.


   Bir düşünün sizin de illa ki kalbinizi susturamadığınız ancak mantıklı bulmadığınız seçimler yapmadınız mı? Ya da her zaman kalbinize söz geçirebildiniz mi ? Duygularınızla hareket ettiğinizde mantığınızın buna engel olduğu durumlar olmuştur. Özellikle bu durum ilişkiler için karmaşa yaratıyor. Kalbiniz çok ister ama mantığınızı devreye soktuğunuzda kalbinizin sesini susturmaya çalışır. Duygularına yenik düşerek kararlar vermek istemezsiniz. Duygularınızdan bu denli korkmayın. Üzülmeyi, duyguların işe girdiği durumlarda yanlış kararlar alacağınızı, canının yanmasını düşünürüz. k Duygularının seni güçsüz kılacağını düşünürüz. çünkü duyguların olduğu yerde kaybedeceğimizi düşünürüz. aslında öyle değil. Duygular bizleri tehdit eden bir durum değil. O sizin içinizdeki hisler. duyguların olmadığı yerde denge olmaz. İnsanlar arası güven olmaz. Sadakat olmaz, saygı olmaz. Bu yüzden duygular önemlidir. Duygularını kontrol altına alabildiğin ve mantığınla dengede tutabildiğin sürece doğru kararlar almak sizin için daha kolay olacaktır. Duygular çok önemlidir. çünkü insanlar duygularını dışa vurabilen, gülümseyebilen, üzülebilen, öfkelenebilen insanlara daha çok güvenir. 


    Karar verebilmenin en iyi yolu mantık ve duyguyu dengede tutmaktır.  Her zaman mantığınızla kararlar almak sizi her zaman doğruya götürmeyecektir. Aynı şekilde Duygularını ön planda tuttuğunda üzülebilir, yanlış kararlar verebilir, canınız yanabilir, kalbiniz kırılabilir. ancak kırılmaktan, üzülmekten korkmayın. insanlar kırılarak yaralanarak olgunlaşır hayattan tecrübe kazanır. Bu hayatta yaşadığınız her şey bugünkü sizin mimarıdır. Duygularınızı ve mantığınızı bir savaşa sokmayın. çünkü onlar düşman değil. Mutluluk her ikisini de ortaya koyarak ararlar almaktır.

 "Mantık ile kalp arasındaki yüz yıllık savaş, nadiren aynı şeylerin gerçekleşmesini ister."Dan Brown

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yalnızlık Korkusu: Sessizliğin İçindeki Çığlık

-
Yalnızlık… Kelimelere döküldüğünde sade gibi duran ama içten içe ruhumuzu kemiren bir duygu. Bazen bir kalabalığın ortasında bile hissedilir. Yanımızda insanlar varken bile içimizi saran o boşluk hissi… Yalnız kalmaktan korkarız çünkü kendi iç sesimizle baş başa kalmak, bastırdığımız duygularla yüzleşmek zor gelir. Yalnızlık korkusu çoğu zaman, terk edilme endişesiyle, sevilmeyeceğimize dair derin bir inançla örülür. Birileri olmazsa eksik kalacağımıza inanırız. Bu yüzden bir şeyler yanlış gittiğinde değil; kimseyle konuşmadığımız bir akşamda, telefonumuz suskun kaldığında, içimize ansızın bir hüzün çöker. “Acaba unuttular mı beni?”, “Kimse gerçekten beni merak etmiyor mu?” diye sormaya başlarız. Ama gerçek şu ki, yalnız kalmak ile yalnız hissetmek farklıdır. Bazen yalnız kalmak, kendini duymak için gereklidir. Çünkü sürekli birileriyle olmak, bazen kendi sesimizi bastırır. Oysa içimizde anlatılmayı bekleyen hikâyeler vardır. Kendiyle kalabilen insan, en derin bağları kurabilir — önce ...
Devamı

✍️ Kendinle Barışmanın Psikolojisi

-
Hayatta birçok insanla barışık olmak istiyoruz. Annemizle, eşimizle, arkadaşlarımızla… Ama en çok görmezden geldiğimiz bir barış var: Kendimizle. Kendini sevmek, her zaman “kendini beğenmek” demek değildir. Kendinle barışmak, geçmişinle kavga etmemek, hatalarınla yaşamayı öğrenmek ve eksik yanlarını kabul etmekle başlar. Çünkü gerçek huzur, dışarıdan değil, içeriden gelir. 🍂 Neden Kendimizle Savaş Halindeyiz? Geçmişte yaptığımız hataları unutamıyoruz. Toplumun bizden beklediklerini kendimize dayatıyoruz. Başarıyı, kusursuzluğu ya da onaylanmayı kendimize şart koşuyoruz. Ama aslında… Mükemmel olmadan da değerliyiz. Sevilmeden önce kendimizi sevmemiz gerekiyor. 🧠 Psikolojide Kendini Kabullenme Nedir? Psikolojide buna “öz-şefkat” deniyor. Yani; acı çektiğin zamanlarda kendine anlayış göstermek. Suçlamak yerine, “Ben de insanım” diyebilmek. Bunu başardığında, zihnin savunmayı bırakıyor, kalbin yumuşuyor. Kendine en çok ihtiyacın olduğu an, kendine en çok kızdığın...
Devamı

Kusursuzluğu Aramak

-
Resim
"Mükemmeli aramaya devam edersen, gerçek olan yanından geçip gidecektir". David Burns      İnsanlar hayatları boyunca bazı şeylerde başarılı olmak ister. Onaylanmak ister.  Bu yazıyı yazmamamın sebebi kendim ile ilgili fark ettiğim bir özelliğimin beni çok zorladığını görmek. Annem anlatırdı çocukluğumda her zaman yaptığım şeyin en iyisi olmasını isteyen, herkesin beğenmesini isteyen, tebrik etmesini, takdir görmeyi isteyen, başarısız olduğum durumlarda ağlayan, bunu yediremeyen, asla tatmin olmayan, başarılarımın aksine başarısızlıklarıma odaklanan bir çocukmuşum.      Ve şimdi ise durup kendime baktığımda bir şeylerin değişmediğini fark ettim. Belki de her şeyi  başarmak istemek güzel bir şey gibi görünebilir ama bu durumun beni olumsuz etkilediğini fark ettim. Çünkü bu kusursuz olma ihtiyacı vaktimden çaldı, her zaman en iyisini yapmaya çalışırken fazlasıyla yordu ve başarılarımın sonucunda kendimi değersiz ve yetersiz hissettirdi. Ve bu kadar ...
Devamı