Geri Verilen Kız | Kalbime dokunan bir okuma

-
Resim
    Geri Verilen Kız – Donatella Di Pietrantonio 📚 Bazı kitaplar bitince hemen kapanıp rafa kalkmıyor, bir süre insanın içinde kalıyor… Geri Verilen Kız benim için tam olarak öyle bir kitap oldu. Daha ilk sayfalardan itibaren beni içine çeken bir hikâyeydi. En çok da o ait olamama hissi çok geçti bana. Bir yere ait hissetmeye çalışmak, sevilmek istesen de kendini hep biraz yabancı hissetmek… Kitap boyunca bu duygu çok güçlüydü. Annelik, kardeşlik, aile bağları ve insanın kendini arama hali çok güzel işlenmişti. Ama bunu öyle abartılı ya da zorlayıcı bir şekilde değil, çok sade ve doğal bir anlatımla veriyor. Zaten bence kitabın en etkileyici yanı da bu. Cümleler çok süslü değil ama hissettirdiği şeyler gerçekten güçlü. Okurken bazı yerlerde karaktere çok üzüldüm, bazı yerlerde de içindeki kırgınlığı çok net hissettim. “İki yaşayan annesi olan bir yetimdim.” Bazen sadece ne yaşadığını değil, ne hissettiğini de okuyormuş gibi oldum. Bu yüzden kitap bana daha d...
Yorum Gönder

Kendimizi Başkalarıyla Kıyaslamak

-



    Gün içinde kendinizi başkalarıyla kıyaslarken buluyor musunuz?


    Kendimizi başkaları ile kıyaslamak istemsizce yaptığımız bir davranıştır. Kendimizi genellikle bizlerden iyi olan yada bizlere benzeyen ilgi alanları olan kişilerle kıyaslarız. Sahip oldukları maddi manevi şeylerle, işleriyle, kazançlarıyla, mutluluklarıyla kıyas yaparız. Kıyas yapmak bir anlamda bizleri olumlu etkilerken bir anlamda bakış açımıza göre olumsuz etkiler. Şöyle düşünelim.. Karşımızdaki insan bizden daha iyi şartlarda çalışıyor, daha fazla kazanıyor, mutlu ve hatta sizin olmak istediğiniz konumda. Eğer siz bu durumda kendinizi onunla kıyaslarken olumsuz düşünürseniz bu durumdan negatif etkilenirsiniz. Eğer o insanın yaptıklarından ilham alırsanız, o bunu başarmış neden ben başaramayayım derseniz hayatınız için güzel bir adım atmış olursunuz. 


Günümüzde kendimizi başkalarıyla kıyaslarken sosyal medyanın da etkisinde kalıyoruz. Çünkü artık hayatımızı sosyal medyaya göre şekillendiriyoruz. hayatımızın bir parçası gibi yaşıyoruz. Bu platformlarda başkalarıyla kendimizi kıyaslamamıza izin veriyor. Sosyal medyaya bu kadar maruz kalmamız istemsizce orada gördüğümüz hayatlar ile kendi hayatımızı kıyaslamamıza neden oluyor. Hepimiz hayatımızda ne yaşıyor olursak olalım olumsuz şeyleri sosyal medyamızda paylaşmıyoruz. Herkes hayatının en iyi yanlarını sergiliyor ve bizde herkesin hayatının mükemmel olduğunu sanıyoruz. Çünkü her zaman iyi anlarına tanıklık ediyoruz.  


    Bu durumda dürtülerimiz harekete geçiyor ve o insanlarla kendimizi karşılaştırıyoruz. onların mutluluğuyla, yaşantılarıyla kendi hayatımızı kıyaslıyoruz. Bu durumdan olumsuz etkilenip etkilenmemek sosyal medyayı nasıl kullandığınız ile ilgili. Sadece sosyal medya üzerinden kıyaslama yapmıyoruz. Hayatımızın her anında başkalarıyla kendimizi kıyaslıyoruz. Bu durumdan olumsuz etkilenmemek için sürekli hayatımızdaki eksikliklere odaklanmak yerine kendimizi motive eden olumlu yönlere odaklanmalıyız. Kendimize her gün neler katabiliriz buna odaklanın. Kendimizi başkalarıyla değil sadece kendimizle kıyaslayalım. O zaman başkalarının hayatına odaklanmak yerine kendi hayatımıza odaklanabiliriz.


    Ayrıca kendimizi başkalarıyla kıyaslarsak da bundan ilham alarak yapalım. Bu şekilde kendimizi motive etmiş oluruz.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yalnızlık Korkusu: Sessizliğin İçindeki Çığlık

-
Yalnızlık… Kelimelere döküldüğünde sade gibi duran ama içten içe ruhumuzu kemiren bir duygu. Bazen bir kalabalığın ortasında bile hissedilir. Yanımızda insanlar varken bile içimizi saran o boşluk hissi… Yalnız kalmaktan korkarız çünkü kendi iç sesimizle baş başa kalmak, bastırdığımız duygularla yüzleşmek zor gelir. Yalnızlık korkusu çoğu zaman, terk edilme endişesiyle, sevilmeyeceğimize dair derin bir inançla örülür. Birileri olmazsa eksik kalacağımıza inanırız. Bu yüzden bir şeyler yanlış gittiğinde değil; kimseyle konuşmadığımız bir akşamda, telefonumuz suskun kaldığında, içimize ansızın bir hüzün çöker. “Acaba unuttular mı beni?”, “Kimse gerçekten beni merak etmiyor mu?” diye sormaya başlarız. Ama gerçek şu ki, yalnız kalmak ile yalnız hissetmek farklıdır. Bazen yalnız kalmak, kendini duymak için gereklidir. Çünkü sürekli birileriyle olmak, bazen kendi sesimizi bastırır. Oysa içimizde anlatılmayı bekleyen hikâyeler vardır. Kendiyle kalabilen insan, en derin bağları kurabilir — önce ...
Devamı

✍️ Kendinle Barışmanın Psikolojisi

-
Hayatta birçok insanla barışık olmak istiyoruz. Annemizle, eşimizle, arkadaşlarımızla… Ama en çok görmezden geldiğimiz bir barış var: Kendimizle. Kendini sevmek, her zaman “kendini beğenmek” demek değildir. Kendinle barışmak, geçmişinle kavga etmemek, hatalarınla yaşamayı öğrenmek ve eksik yanlarını kabul etmekle başlar. Çünkü gerçek huzur, dışarıdan değil, içeriden gelir. 🍂 Neden Kendimizle Savaş Halindeyiz? Geçmişte yaptığımız hataları unutamıyoruz. Toplumun bizden beklediklerini kendimize dayatıyoruz. Başarıyı, kusursuzluğu ya da onaylanmayı kendimize şart koşuyoruz. Ama aslında… Mükemmel olmadan da değerliyiz. Sevilmeden önce kendimizi sevmemiz gerekiyor. 🧠 Psikolojide Kendini Kabullenme Nedir? Psikolojide buna “öz-şefkat” deniyor. Yani; acı çektiğin zamanlarda kendine anlayış göstermek. Suçlamak yerine, “Ben de insanım” diyebilmek. Bunu başardığında, zihnin savunmayı bırakıyor, kalbin yumuşuyor. Kendine en çok ihtiyacın olduğu an, kendine en çok kızdığın...
Devamı

Kusursuzluğu Aramak

-
Resim
"Mükemmeli aramaya devam edersen, gerçek olan yanından geçip gidecektir". David Burns      İnsanlar hayatları boyunca bazı şeylerde başarılı olmak ister. Onaylanmak ister.  Bu yazıyı yazmamamın sebebi kendim ile ilgili fark ettiğim bir özelliğimin beni çok zorladığını görmek. Annem anlatırdı çocukluğumda her zaman yaptığım şeyin en iyisi olmasını isteyen, herkesin beğenmesini isteyen, tebrik etmesini, takdir görmeyi isteyen, başarısız olduğum durumlarda ağlayan, bunu yediremeyen, asla tatmin olmayan, başarılarımın aksine başarısızlıklarıma odaklanan bir çocukmuşum.      Ve şimdi ise durup kendime baktığımda bir şeylerin değişmediğini fark ettim. Belki de her şeyi  başarmak istemek güzel bir şey gibi görünebilir ama bu durumun beni olumsuz etkilediğini fark ettim. Çünkü bu kusursuz olma ihtiyacı vaktimden çaldı, her zaman en iyisini yapmaya çalışırken fazlasıyla yordu ve başarılarımın sonucunda kendimi değersiz ve yetersiz hissettirdi. Ve bu kadar ...
Devamı