Geri Verilen Kız | Kalbime dokunan bir okuma

-
Resim
    Geri Verilen Kız – Donatella Di Pietrantonio 📚 Bazı kitaplar bitince hemen kapanıp rafa kalkmıyor, bir süre insanın içinde kalıyor… Geri Verilen Kız benim için tam olarak öyle bir kitap oldu. Daha ilk sayfalardan itibaren beni içine çeken bir hikâyeydi. En çok da o ait olamama hissi çok geçti bana. Bir yere ait hissetmeye çalışmak, sevilmek istesen de kendini hep biraz yabancı hissetmek… Kitap boyunca bu duygu çok güçlüydü. Annelik, kardeşlik, aile bağları ve insanın kendini arama hali çok güzel işlenmişti. Ama bunu öyle abartılı ya da zorlayıcı bir şekilde değil, çok sade ve doğal bir anlatımla veriyor. Zaten bence kitabın en etkileyici yanı da bu. Cümleler çok süslü değil ama hissettirdiği şeyler gerçekten güçlü. Okurken bazı yerlerde karaktere çok üzüldüm, bazı yerlerde de içindeki kırgınlığı çok net hissettim. “İki yaşayan annesi olan bir yetimdim.” Bazen sadece ne yaşadığını değil, ne hissettiğini de okuyormuş gibi oldum. Bu yüzden kitap bana daha d...
Yorum Gönder

GEÇMİŞİ GEÇMİŞTE BIRAK

-

 


    Birçok insan geçmiş ile arasındaki bağı koparamaz. Geçmişi düşündükçe orada takılı kalır ve ileriye doğru bakamaz. Çünkü hayatta karşılaşılan olaylar sırtımıza yük gibi gelir ve biz eskiye dönerek geçmişe bakmanın daha kolay olduğunu düşünürüz. Karşımıza çıkan zorluklardan geçmişte odaklanarak kaçmak kolay gelir. Geçmişin  sürekli düşünülmesi, yapılan hataların, değersiz hissettiğiniz zamanların, sürekli düşünülmesine yol açar ve bu durum insanın psikolojisini olumsuz etkileyen bir durumdur. Sürekli geçmişi düşünen geleceğine odaklanamayan insanlar sürekli geçmişinde yaşar.  Geçmişte takılı kalmak şimdiye odaklanmanızı engeller. Gelecek hayatınızı da etkisi altına alır. Bu sebepten dolayı geçmişe takılmaktan kurtulmak hepiniz için en iyisi olacaktır. 

    Geçmişte olan kötü anılarınıza dalıp gittiğinizde geçmişte olan iyi anılarınızı da düşünmeye başlamalısınız. Her zaman başarısız olamazsınız. iyi anılarınız da muhakkak ki vardır. Bu yüzden kötü anılarınızı düşündüğünüzde iyi olan anılarınızı da bir o kadar düşünmeye çalışın. Çünkü bu hayatta her şey zıddıyla var olur. Kötülük iyilikle, yanlış doğruyla, başarısızlık başarıyla.. Bu hayatta kötü günleriniz olacak ki iyi günler için savaşmaya değsin. 

    Mücadele edin. Başarı için, iyilik için, güzel olan her şey için. Fakat unutmayın Güzel olana ulaşmak için karşına çıkan engellere karşı mücadeleci ruhunu öne çıkarmalısın.  Dikeni var diye gülü sevmekten vazgeçiyor musun? İşte sırf hayattaki güzellikler için kötü olanla mücadele etmelisin. Bırak yaşadıkların sana tecrübe kalsın. Geçmişte yaşadığın her şeyi güzellikle an. Çünkü yaşadığın her şey bugünkü seni yaratıyor. 

    Geçmişi düşünerek "keşke şöyle yapsaydım.." gibi keşkeleriniz olmasın. "Ya böyle olsaydı" gibi geçmişe dönüp kafanızda senaryo yazmayın. Geçmişi tekrar kurgulamak, olmamış şeyleri yaratıp bunlar için üzülmekten başka işinize yaramayacak. 

    Geçmişte yaşadığın kötü anıları, hissettiğin kötü duyguları  sürekli düşünmekten vazgeç. Çünkü geçmişi sürekli düşündüğün sürece orada saplantılı kalacak ve asla önünü göremeyecek ve ilerleyemeyeceksin. 

    Her yeni gün geri kalan hayatının yeni günü. Bunu bilerek yaşa. bugünü bir daha yaşamayacaksın. O yüzden her yeni gününü hayattan zevk alarak ve hedeflerini gerçekleştirerek yaşa. ÇÜNKÜ;

Geride bıraktıklarına odaklanırsan önünde seni bekleyenleri göremezsin. "Ratatouille"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yalnızlık Korkusu: Sessizliğin İçindeki Çığlık

-
Yalnızlık… Kelimelere döküldüğünde sade gibi duran ama içten içe ruhumuzu kemiren bir duygu. Bazen bir kalabalığın ortasında bile hissedilir. Yanımızda insanlar varken bile içimizi saran o boşluk hissi… Yalnız kalmaktan korkarız çünkü kendi iç sesimizle baş başa kalmak, bastırdığımız duygularla yüzleşmek zor gelir. Yalnızlık korkusu çoğu zaman, terk edilme endişesiyle, sevilmeyeceğimize dair derin bir inançla örülür. Birileri olmazsa eksik kalacağımıza inanırız. Bu yüzden bir şeyler yanlış gittiğinde değil; kimseyle konuşmadığımız bir akşamda, telefonumuz suskun kaldığında, içimize ansızın bir hüzün çöker. “Acaba unuttular mı beni?”, “Kimse gerçekten beni merak etmiyor mu?” diye sormaya başlarız. Ama gerçek şu ki, yalnız kalmak ile yalnız hissetmek farklıdır. Bazen yalnız kalmak, kendini duymak için gereklidir. Çünkü sürekli birileriyle olmak, bazen kendi sesimizi bastırır. Oysa içimizde anlatılmayı bekleyen hikâyeler vardır. Kendiyle kalabilen insan, en derin bağları kurabilir — önce ...
Devamı

✍️ Kendinle Barışmanın Psikolojisi

-
Hayatta birçok insanla barışık olmak istiyoruz. Annemizle, eşimizle, arkadaşlarımızla… Ama en çok görmezden geldiğimiz bir barış var: Kendimizle. Kendini sevmek, her zaman “kendini beğenmek” demek değildir. Kendinle barışmak, geçmişinle kavga etmemek, hatalarınla yaşamayı öğrenmek ve eksik yanlarını kabul etmekle başlar. Çünkü gerçek huzur, dışarıdan değil, içeriden gelir. 🍂 Neden Kendimizle Savaş Halindeyiz? Geçmişte yaptığımız hataları unutamıyoruz. Toplumun bizden beklediklerini kendimize dayatıyoruz. Başarıyı, kusursuzluğu ya da onaylanmayı kendimize şart koşuyoruz. Ama aslında… Mükemmel olmadan da değerliyiz. Sevilmeden önce kendimizi sevmemiz gerekiyor. 🧠 Psikolojide Kendini Kabullenme Nedir? Psikolojide buna “öz-şefkat” deniyor. Yani; acı çektiğin zamanlarda kendine anlayış göstermek. Suçlamak yerine, “Ben de insanım” diyebilmek. Bunu başardığında, zihnin savunmayı bırakıyor, kalbin yumuşuyor. Kendine en çok ihtiyacın olduğu an, kendine en çok kızdığın...
Devamı

Kusursuzluğu Aramak

-
Resim
"Mükemmeli aramaya devam edersen, gerçek olan yanından geçip gidecektir". David Burns      İnsanlar hayatları boyunca bazı şeylerde başarılı olmak ister. Onaylanmak ister.  Bu yazıyı yazmamamın sebebi kendim ile ilgili fark ettiğim bir özelliğimin beni çok zorladığını görmek. Annem anlatırdı çocukluğumda her zaman yaptığım şeyin en iyisi olmasını isteyen, herkesin beğenmesini isteyen, tebrik etmesini, takdir görmeyi isteyen, başarısız olduğum durumlarda ağlayan, bunu yediremeyen, asla tatmin olmayan, başarılarımın aksine başarısızlıklarıma odaklanan bir çocukmuşum.      Ve şimdi ise durup kendime baktığımda bir şeylerin değişmediğini fark ettim. Belki de her şeyi  başarmak istemek güzel bir şey gibi görünebilir ama bu durumun beni olumsuz etkilediğini fark ettim. Çünkü bu kusursuz olma ihtiyacı vaktimden çaldı, her zaman en iyisini yapmaya çalışırken fazlasıyla yordu ve başarılarımın sonucunda kendimi değersiz ve yetersiz hissettirdi. Ve bu kadar ...
Devamı